www.wp39.pl - największy serwis o Wojsku Polskim


Nowosci na stronie:

Artykuły dodane w czasie ostatniej aktualizacji.
         Aktualizacja.



Polecamy:

Kroniki Wojenne Kagero

Toplisty:



Roman Wacławowicz Malinowski

(1876-1918), agent ochrony w szeregach bolszewików.

Urodził się 18 marca. Zarówno miejsce urodzenia jak i prawdziwe nazwisko nie są znane, nazwisko Malinowski bowiem figurowało w cudzym dowodzie, na podstawie którego odbywał w Petersburgu służbę wojskową (1901-1906). Wiadomo jednak, iż pochodził z polskiej szlachty, a ojciec i dziadek byli uczestnikami powstania styczniowego w 1863 r. Parokrotnie karany za kradzieże. W okresie służby wojskowej nawiązał kontakt działaczami rosyjskiej socjaldemokracji. Pracował jako robotnik i w tym charakterze uczestniczył w ruchu związkowym metalowców. Delegat ogólnorosyjskiego zjazdu spółdzielców (1908 r.), lekarzy fabrycznych (1909 r.), pracowników handlowo-przemysłowych (1913 r.). Po aresztowaniu i zakazie zamieszkania w stolicy przybył do Moskwy gdzie podtrzymywał kontakty zarówno z bolszewikami, jak i mienszewikami. Zagrożony aresztowaniem, w 1910 r. podjął współpracę z policją jako tajny agent i w tym charakterze, z inspiracji policyjnej, przyczynił się do wykopania przepaści między bolszewikami i mienszewikami, czym ujął sobie Lenina. Delegat na VI Konferencję SDPRR w Pradze i odtąd członek jej KC. Zadeklarował wtedy przejście na stronę bolszewików, pozyskując bezgraniczne zaufanie spotkanego tu po raz pierwszy ich przywódcy. Towarzyszył Leninowi w jego galicyjskim okresie, odwiedzając go w Krakowie i Białym Dunajcu.

W 1912 r. wybrany na posła do IV Dumy, od listopada 1913 r. przewodniczący frakcji bolszewickiej i jej główny trybun. Dostarczał policji informacji o wszystkich działaniach bolszewików, przyczyniając się do aresztowania czołowych działaczy oraz, w sojuszu z policją i Leninem, do dyskredytacji mienszewików. Na żądanie Policji w maju 1914 r. złożył mandat posła do Dumy, opuszczając Rosję. Wydalony z partii za dezercję. Słuchy o jego podwójnej działalności były przedmiotem analizy komisji partyjnej (m.in. Lenin i Hanecki) odbytej w maju-lipcu 1914 r. w Białym Dunajcu. Po wysłuchaniu wyjaśnień zainteresowanego uznano je za "prowokację". Na początku I wojny światowej zmobilizowany w Warszawie, trafił do niewoli niemieckiej pod Łodzią. Zdemaskowany po otwarciu archiwów policyjnych po rewolucji lutowej. Z niezrozumiałych względów wrócił w październiku 1918 r. do Piotrogrodu. Podczas śledztwa tłumaczył swe postępowanie obawą przed ujawnieniem przez policję jego kradzieży oraz niedostateczną znajomością nauki Marksa.

Skazany na śmierć i rozstrzelany 5 listopada 1918 r. w Moskwie.

Literatura:

  • Grzegorz Przebinda, Józef Smaga - "Kto jest kim w Rosji po 1917 roku" - Wydawnictwo Znak.
Przygotował: Lütjens
Wstecz

2001-2006 by Key, DomanW, Fallen Angel, Lütjens, Fuehrer, Arek i M@tis. Wszelkie prawa zastrzeżone.